In het boekje Brabantse Merwedegijzelaars (uitgave Historische Vereniging Werkendam en De Werken c.a. uit mei 2011) lezen we het volgende:

Wim de Kievit gaat als 14-jarige jongen werken in de smederij van zijn oom Jaap de Kreek aan de Bandijk in de Biesbosch. Als op 16 mei 1944 de razzia wordt gehouden is hij nog maar 17 jaar en daarom denkt hij te ontkomen aan de Duitsers. Hij wordt echter toch opgepakt en samen met andere boerenzonen en -knechten vastgehouden bij de smederij. Na een verblijf van enkele weken in Kamp Amersfoort wordt hij op transport gesteld naar Duitsland. Hij verblijft daar in de kampen Schkopau, de Kippe te Lippendorf en Alpenrose in Peres.

Na de bevrijding volgt een moeizame thuisreis alvorens hij terugkeert in de smederij van zijn oom. Later neemt hij de smederij over van zijn oom, die ook een benzinepomp beheerde bij het pand aan de Bandijk. Net als vele andere Merwedegijzelaars is hij zeer zwijgzaam over zijn verleden, zo vertelt zijn vrouw G. de Kievit-Westerlaken. "Bij de viering van 40 jaar bevrijding waren er een week lang oorlogsfilms op televisie. De eerste avond een film over Kamp Amersfoort, waar hij aanvankelijk opgewonden naar zat te kijken. Later hebben we de televisie uitgezet. Die nacht droomde hij van het kamp en zat hij steeds rechtop in bed. Ook bij de mogelijke vrijlating van de drie van Breda merkte je dat hij bezig was met zijn kampverleden". Tot zijn dood op 16 mei 1993 - exact 49 jaar na de razzia - werkte De Kievit in de smederij.