De heer Korbijn werkte in Werkendam op het land, omdat zijn woonplaats Numansdorp gedeeltelijk onder water stond. Op 16 mei 1944 verschenen er tijdens het werk (suikerbieten op maat hakken) wagens met Duitsers. Alle jongens tussen de 18 en 25 jaar moesten zich melden. De heren Andries Hagoort en Aart de Klerk, ook woonachtig in de Hoeksche Waard, waren er ook bij, maar werden in eerste instantie vrijgelaten omdat ze nog geen 18 waren.

De opgepakte mannen werden vanaf een verzamelpunt in Werkendam naar Hardinxveld gebracht, van waar het transport naar Amersfoort ging. In Amersfoort werden ze 'welkom geheten' door een man, die de bijnaam Lange Jan had. Hij vertelde de gevangenen dat ze zich maar het best aan de kampregels konden houden, dan was het wel vol te houden. Dat deed de heer Korbijn dan ook. Hij werd te werk gesteld in de strovlechterij. Een keer kreeg hij tijdens het appèl een harde klap, omdat hij in de verkeerde groep stond. Ook herinnert hij zich nog kampbeul Kotälla, die met zijn hond de gevangenen lastig viel als ze op appèl stonden.

Rond 7 juli werd hij op transport gesteld naar Duitsland. De periode in de kampen was moeilijk. Ze moesten nutteloos werk verrichten. Voedsel was er nauwelijks en na een tijd voelde je je amper nog mens. Zodra je ergens maar eten zag, pakte je wat mogelijk was, ook al was het van een ander. 'Wij zouden dat nu stelen noemen, maar toen waren wij bezig te overleven', zo kijkt de heer Korbijn geëmotioneerd terug op deze periode.

De Amerikanen zorgden er uiteindelijk voor, dat de heer Korbijn weer terug naar Nederland kon, als vrij man. Met de heer Hagoort aanvaardde hij de terugreis naar Nederland. Via Valkenburg in Limburg kwamen ze rond juni terug in de Hoeksche Waard.

AvdS, 15 juni 2006

Op 27 juni 2011 heeft Diete Oudesluijs in opdracht van Stichting Nationaal Monument Kamp Amersfoort een interview gehouden net de heren Andries Hagoort en Jan Korbijn in aanwezigheid van Anja van der Starre. Dit interview is vastgelegd op film.